Helena Morsztynówna (ur. 23 kwietnia 1888 lub 1887 w Warszawie, zm. 22 maja 1954 w Nowym Jorku) – polska pianistka.
Życiorys Była córką Kazimierza Morsztyna, sekretarza konsulatu angielskiego w Warszawie, oraz Marii z d. Klemensowskiej. Jej bratem był Paweł Morstin. Prapradziadek Heleny, Mikołaj Malhomme, był Francuzem który osiadł w Polsce po wybuchu rewolucji francuskiej i przyjaźnił się jakoby z Mikołajem Chopinem. Uzdolnienia muzyczne wykazywała już jako dziecko, lekcje fortepianu pobierała u swojej babki Zofii Klemensowskiej z d. Malhomme, uczennicy Sigismunda Thalberga. Później była uczennicą Rudolfa Strobla. Około 1901 roku wyjechała do Wiednia, gdzie najpierw kontynuowała swoją edukację pianistyczną pod okiem Teodora Leszetyckiego, a od 1903 roku Emila von Sauera. W 1905 roku uzyskała dyplom Konserwatorium Wiedeńskiego wraz z nagrodą państwową dla najlepszych absolwentów. W 1902 roku debiutowała w Filharmonii Warszawskiej. W 1906 roku koncertowała w Wiedniu, Berlinie oraz na dworze królewskim w Madrycie. W kolejnych latach grała także w Wielkiej Brytanii, Francji i Włoszech. W latach 1907–1914 grywała również w miastach polskich: Warszawie, Krakowie, Poznaniu i Lwowie.