W trakcie I wojny światowej wyjechała do Włoch, gdzie osiadła na stałe w Cornigliano koło Genui. Była nauczycielką muzyki na włoskim dworze królewskim, przez wiele lat przyjaźniła się z księżną Marią Józefą. Koncertowała we Włoszech i innych krajach europejskich, a także w Egipcie i Indiach. W 1926 roku zagrała w Genewie na koncercie z okazji odsłonięcia pomnika Fryderyka Chopina w Warszawie. Od 1928 roku była wykładowczynią letnich kursów dla pianistów w Mac Phail School of Music w Minneapolis. W 1932 roku na zaproszenie polskiej delegacji w Lidze Narodów zagrała jako reprezentantka Polski na 3 koncertach w Genewie. W 1939 roku wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych. Uczyła w Minneapolis oraz w Northern State Teachers College w Aberdeen w stanie Dakota Południowa, dawała też lekcje prywatne. Uczestniczyła w wydarzeniach organizowanych przez Fundację Kościuszkowską. Została pochowana na nowojorskim Calvary Cemetery. Po jej śmierci przy Fundacji Kościuszkowskiej powstał fundusz stypendialny jej imienia dla młodych pianistów, powstało też Koło Przyjaciół Heleny Morsztyn.