Tło zamachu Lata 20. i 30. XX wieku w Palestynie charakteryzowały się rosnącymi napięciami pomiędzy rewizjonistami a Histadrutem, Mapai i Organizacją Syjonistyczną. Rewizjoniści oskarżali Histadrut o upolitycznienie rynku pracy i uzależnienie otrzymania zatrudnienia od poglądów kandydatów. W wielu miastach mandatowej Palestyny dochodziło do starć rewizjonistów z przedstawicielami Histadrutu. Próbą przełamania przez rewizjonistów monopolu Histadrutu było stworzenie własnego związku – Histadrut ha-Owdim ha-Le’umit.
Ponadto spory toczyły się o certyfikaty imigracyjne umożliwiające imigrację do Palestyny, które przyznawane były przez Agencję Żydowską. W latach 30. zapotrzebowanie na certyfikaty wśród Żydów europejskich rosło, a liczba dokumentów była ograniczona. Zatem struktura społeczna Żydów w Palestynie uzależniona była od selekcji kandydatów, w której środowiska rewizjonistyczne, w szczególności Bejtar, podlegały dyskryminacji.