Zygmunt Kallenbach (ur. 30 kwietnia 1901 we Fryburgu, zm. 2 listopada 1988 w Genewie) – polsko-szwajcarski prawnik, bankowiec i społecznik, wieloletni prezes Fundacji im. Kościelskich.
Życiorys Urodził się w rodzinie szwajcarskiej, spolonizowanej od XVIII wieku. Jego ojcem był historyk literatury Józef Kallenbach, rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego, profesor uniwersytetów: lwowskiego, fryburskiego, warszawskiego i wileńskiego, członek PAU i dyrektor Biblioteki Książąt Czartoryskich w Krakowie, badacz twórczości Mickiewicza, Krasińskiego i Słowackiego. Jego matką była Szwajcarka – Franciszka Stefania Pittet.
W latach 1918–1920 służył ochotniczo w Wojsku Polskim, brał udział w III powstaniu śląskim. Od 1918 był członkiem Związku Młodzieży Polskiej „Zet” i uczestniczył w konspiracyjnym, patriotycznym ruchu zetowym.
W 1924 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Po studiach otrzymał posadę w lwowskim Banku Ziemian, w którym pracował do 1926. W latach 1926–1939 był zatrudniony w Państwowym Banku Rolnym najpierw we Lwowie, a następnie w jego oddziałach – warszawskim, poznańskim oraz krakowskim, w którym zajmował stanowisko dyrektora do wybuchu II wojny światowej.