W 1998 na dwa lata wybrano ją członkinią zarządu Helsińskiego Związku Artystów.

W latach 2000–2020 aktywnie działała wystawienniczo: łącznie odbyło się 17 jej wystaw indywidualnych i zbiorowych, w tym osiem w Estonii. Do 2020 stworzyła ponad 400 dzieł i miała ponad 40 wystaw. Jej prace można oglądać w instytucjach (Estońska Akademia Sztuki, Estońskie Muzeum Sztuki, Muzeum Sztuki w Tartu, Muzeum Sztuki, Uniwersytetu w Tartu, Muzeum Sztuki Viinistu, Ambasada Estonii w Helsinkach, Le Salon des Nations w Paryżu, Siedziba Elanto w Helsinkach) oraz w kolekcjach prywatnych w Estonii, Rosji, Finlandii, Brazylii, Kolumbii, Niemczech, Francji, Luksemburgu, Szwajcarii i USA.

W 2022 za wystawę retrospektywną swoich prac pt. „Światło bytu” w Muzeum Sztuki w Tartu otrzymała Nagrodę artystyczną AkzoNobeli.

Do 1961 używała imienia Ludmiła Kurbatova, od 1979 Milla (Ludmilla) Siim-Kaasinen.

Przypisy

Kategoria:Ludzie urodzeni w Ałmaty Kategoria:Urodzeni w 1938 Kategoria:Estońscy malarze Kategoria:Fińscy malarze