Pierwsza pisemna wzmianka o ludzie Balti pojawiła się w II wieku p.n.e., za sprawą aleksandryjskiego astronoma i geografa Ptolemeusza, który nazywa ten region Byaltae. Sami Baltowie nazywają zamieszkały przez siebie kraj Balti-yul (tłm. „Kraina Baltów” ), a współczesne określenie Baltistan jest perskim tłumaczeniem tej nazwy.
Język mały|310x310px|Współczesna pielęgnacja dawnego stroju i zwyczajów Balti jest jednym z archaicznych dialektów z rodziny języków tybetańskich, obecnie pod znaczącym wpływem buruszaskiego, tureckiego i urdu, a także tekstów islamskich w języku perskim. Read (1934) mówił o nim jako o dialekcie języka tybetańskiego, natomiast Tournadre (2005) uważa go za wywodzący się z tej samej rodziny językowej, co ladakhi. Mimo iż istnieje kilka opracowań na jego temat (najwcześniejsze z 1934), nie sporządzono jak dotąd (2024) oficjalnej i standardowej wersji ani jego gramatyki ani ortografii. Piśmienni Baltowie z reguły posługują się w piśmie urdu, lepiej wykształceni także angielskim (oba oficjalne języki Pakistanu). Jakkolwiek język balti używany jest w wielu lokalnych wersjach, według Brandt (2021) za dialekt najbardziej zbliżony do widzianego jako standardowy uznawany jest dość powszechnie ten używany w Skardu, głównym mieście Baltistanu.