Ľudovít Kukorelli (ur. 8 października 1914 w Krásnej Hôrce, części Twardoszyna, zm. 24 listopada 1944 w Haburze) – słowacki wojskowy, lotnik, partyzant komunistycznyopr. pol. Maurycy Kamieniecki, Czechosłowacja, KiW, Warszawa, 1966, s. 23.
Życiorys thumb|200px|left|Obraz Jozefa Kotuliča z 1947 Był synem urzędnika Ľudovíta (1876–1953) oraz nauczycielki Marii z domu Ujhaziovej (1882–1925). W latach 1933–1935 odbywał służbę wojskową, w tym ukończył Szkołę Oficerów Piechoty Rezerwy i podjął zawodową służbę wojskową. Od 1 maja 1937 był porucznikiem lotnictwa, a od 1941 służył w Pieszczanach, w armii Republiki Słowackiej. Brał udział w walkach z Sowietami.
W 1940 wstąpił do antyfaszystowskiej grupy oporu „Demec”, której przewodził . Po ujawnieniu tej siatki został wycofany z frontu i zatrzymany. 19 listopada 1941 Sąd Wojskowy w Bratysławie skazał go na dziewięć miesięcy więzienia za niezgłoszenie zbrodni, o której miał wiedzę. Pozbawiono go wówczas stopnia oficerskiego i wydalono z czynnej służby wojskowej. W zakładzie karnym przebywał do 20 maja 1942. Potem pracował w Pieszczanach jako tragarz w fabryce sody. Nadal działał w podziemiu antyfaszystowskim. 31 stycznia 1943 ponownie go zatrzymano, ale udało mu się tym razem zbiec. 8 lutego 1943 Centralny Urząd Bezpieczeństwa Państwowego wydał nakaz aresztowania.