Tożsamość Selberga, wzór asymptotyczny Selberga (ang. Selberg's identity, Selberg's asymptotic formula) – zależność asymptotyczna dotycząca liczb pierwszych, wykorzystywana w teorii liczb - szczególnie w elementarnych dowodach twierdzenia o liczbach pierwszych. Została ona udowodniona w marcu 1948 r. przez Atle Selberga i zaproponowana w artykule Paula Erdősa z 1949 r.
Treść tożsamości Wzór asymptotyczny Selberga występuje pod wieloma różnymi formami. Wśród najczęściej stosowanych występują
lub równoważnie
,
gdzie i to odpowiednio pierwsza i druga funkcja Czebyszewa, a w podanych sumach występują jedynie liczby pierwsze . Inną, rzadziej wykorzystywaną postacią, ale nie korzystającą z dodatkowych funkcji jest
.
Tożsamość dla funkcji von Mangoldta Tożsamością, która może posłużyć jako lemat w dowodzie zależności asymptotycznej, jest (również nazywana tożsamością Selberga) równość
,
gdzie oznacza funkcję von Mangoldta, a funkcję Möbiusa.
Dowód: Dla dowolnej funkcji arytmetycznej oznaczmy przez funkcję daną wzorem , gdzie czynnik, przez który funkcja jest przemnożona, to logarytm naturalny.