Rośliny odmienne pod względem tych cech określano jako lusus (l.) trifolia, triphylla, quinquefolia, pentaphylla, sexifolia, hexaphylla, poza tym opisywano formy (f.) odbiegające od typu kształtem liści, także niemające współcześnie znaczenia taksonomicznego (rotundata, latissima, longiloba, acuminata).
Nazewnictwo Pierwszym, który użył nazwy herba paris do nazwania czworolistu, był według jednych źródeł Pierandrea Matthioli w 1544, według innych Leonhart Fuchs. Zanim Karol Linneusz ustalił nazwę gatunkową w brzmieniu Paris quadrifolia, w odniesieniu do tego gatunku stosowano takie określenia jak: Aconitum pardalianches, Solanum tetraphyllum, Uva lapina i U. vulpina. Nazwa rodzajowa Paris pochodzić ma od łacińskiego słowa par oznaczającego "równy, równo ułożony" i odnosić się do symetrycznego układu liści, ewentualnie od mitologicznego Parysa. W tym drugim przypadku owoc czworolistu symbolizować miałby jabłko niezgody, a cztery liście – Parysa i spierające się o miano najpiękniejszej – Herę, Afrodytę i Atenę.
Zagrożenia i ochrona