Bitwa pod Jeną thumb|upright|Francuski dragon ze zdobytą pruską flagą pod Jeną Bitwa zaczęła się rankiem 14 października 1806 roku na trawiastych polach niedaleko od Jeny. Pierwsza uderzyła armia francuska na oba skrzydła pruskich linii, co dało następnym nadchodzącym jednostkom czas na sformowanie ataku na centrum. Te pierwsze potyczki odniosły mały skutek poza przełamaniem, którego dokonała dywizja generała Saint Hilaire, która atakowała odizolowaną lewą flankę pruską.
W tym samym czasie Marszałek Michel Ney skończył formowanie jednostek jak rozkazał Napoleon, przy czym zdecydował się na rozpoczęcie ataku pomimo braku rozkazu. Skończyło się to prawie katastrofą. Jego początkowy atak był udany, lecz odsłonił swoje wojska na atak pruskiej artylerii. Widząc, że Ney ma zbyt rozciągnięte wojska, pruski dowódca zdecydował się na kontratak, który otoczył jego siły. Na co Ney rozkazał sformować czworobok, aby chronić wszystkie swoje flanki. Napoleon wyczuł zagrożenie i rozkazał marszałkowi Lannesowi przesunąć atak na centrum, aby wspomóc Neya. Ta decyzja osłabiła francuskie centrum, na którym Napoleon rozstawił Gwardię, którą osobiście kontrolował. Ta taktyka ocaliła wojska Neya, które mogły się wycofać.