Prusy i Austria ograniczały żydowską samorządność, handel i przedsiębiorczość, prowadziły też akcję germanizacyjną i politykę pro emigracyjną, skłaniającą Żydów do wyjazdu do USA czy Ameryki Południowej. Rosja carska wprowadziła znaczne restrykcje co do swobody przemieszczania się i osiedlania. Również powstałe po kolejnych zrywach niepodległościowych Rzeczpospolita Krakowska i Królestwo Polskie nie odstępowały od jawnie anty semickiej polityki państwowej. Wiele miast było zamkniętych dla Żydów, w in nych prowadzono tzw. akcję rewirowania tj. umieszczania Starozakonnych w izolowanych gettach. Dopiero rok 1862 i reformy A. Wielopolskiego zniosły te ograniczenia. Nie na długo jednak, gdyż po upadku Powstania Styczniowego 1863-1864, w którym ludność żydowska aktywnie wzięła udział, powróciły..
XX wiek: Przedwojenny rozwój i zagłada Do początku XX wieku liczba Żydów w Opocznie wzrosła, a społeczność żydowska stała się jednym z kluczowych elementów życia miasta. W 1910 roku Żydzi stanowili około 20% mieszkańców Opoczna. W tym czasie powstały liczne organizacje żydowskie, stowarzyszenia charytatywne oraz szkoły, w tym szkoła talmudyczna.