Skraba ST-3 – polski samolot sportowy w układzie dwupłatu z II połowy lat 20. XX wieku, konstrukcji Bolesława Skraby, zbudowany w Centralnych Warsztatach Lotniczych w Warszawie. Samolot został oblatany w lipcu 1927 roku i wziął udział w I i II Krajowym Konkursie Awionetek. Z powodu słabych osiągów eksploatację maszyny zakończono w 1929 roku. Skraba ST-3 był pierwszym polskim samolotem ze szkieletem konstrukcji duralowej.
Historia i użycie W 1926 roku Bolesław Skraba, pracujący w Centralnych Warsztatach Lotniczych (CWL) w Warszawie na stanowisku kierownika montażu, zaprojektował samolot sportowy w układzie dwupłatu konstrukcji metalowej. Niewątpliwy wpływ na wybór konstrukcji metalowej miał układ konstrukcyjny remontowanych w CWL francuskich lekkich samolotów rozpoznawczo-bombowych Breguet 19. Budowę płatowca, nazwanego Skraba ST-3, rozpoczęto w CWL w 1926 roku i zakończono w połowie roku następnego dzięki wsparciu finansowemu udzielonemu przez Ligę Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej (LOPP). Napęd samolotu stanowił używany silnik gwiazdowy o mocy 33 kW (45 KM). W maju 1927 roku szkielet samolotu bez skrzydeł został zaprezentowany na Wystawie Lotniczej w Warszawie, a w lipcu 1927 roku został oblatany przez samego konstruktora na lotnisku mokotowskim.