Płatowiec został następnie lekko zmodyfikowany: powiększono statecznik poziomy i zmieniono jego kształt, dodano oszklony wiatrochron przedniej kabiny, golenie podwozia osłonięto owiewkami i wymieniono silnik na o mocy 29 kW (40 KM). W 1927 roku samolot otrzymał numer fabryczny 001 i znaki rejestracyjne P-POLH.
Tak przebudowany samolot wziął udział w I Krajowym Konkursie Awionetek, reprezentując Warszawski Wojewódzki Komitet LOPP. W dniach 6–9 października 1927 roku Skraba ST-3 pilotowany przez konstruktora rywalizował z lotniska mokotowskiego z pięcioma innymi maszynami (DKD-III, JD-2, PWS-3B, WR-1 i WK-1 Jutrzenka). 8 października Skraba ST-3 osiągnął pułap 1000 metrów w próbie wznoszenia w ciągu 30 minut, uszkadzając podczas lądowania podwozie. Po przeprowadzonej w nocy naprawie następnego dnia samolot wziął udział w locie okrężnym na trasie Warszawa – Dęblin – Warszawa o długości 190 km, jednak z powodu defektu silnika musiał przymusowo lądować, przez co lot trwał aż 4 godziny i 20 minut (średnia prędkość wyniosła 43,9 km/h; najszybszy na trasie PWS-3 osiągnął czas 1 godziny 32 minut i 55 sekund). Był to najgorszy czas spośród konkurentów;