Roztoka musiała być ważną miejscowością, skoro księżna Agnieszka, żona Bolka II Świdnickiego, nadała jej w roku 1318 przywilej handlu solnego. W tym czasie wieś należała częściowo do Hentschela von Rybnitcz (von Reibnitz) i do rodziny von Ronow (von Ronau). Przypuszczalnie do roku 1411 było kilku właścicieli. Później panującymi byli von Ronau: w roku 1411 Nikol von Ronau, w roku 1439 Nikol und Heinz von Ronau.
Zwrot w historii Roztoki nastąpił 2 stycznia 1497, kiedy to Conrad von Hoberg (von Hochberg) kupił tę posiadłość od braci von Reibnitz. Przypuszczalnie żona nowego właściciela, Catharina von Reibnitz, była siostrą braci von Reibnitz. Od tego dnia aż do roku 1945 wieś była nieprzerwanie związana z rodziną von Hochberg, rycerskim rodem pochodzącym z okolic Miśni. Pierwszym członkiem rodziny, który pojawia się na Śląsku jest Kitzold Hoberg. XIII-wieczne akta Bolka I Świdnickiego wskazują na bliższe związki Hochbergów z Piastami, a i również w 1290 Dytryk z Hohbergu był nadwornym rycerzem Bolka Surowego władającego w tej części ziem piastowskich. Nazwisko rodowe zapisywane było na wiele sposobów - Hoberc, Hoberg, Hohberg, a od XVIII wieku ostatecznie Hochberg.