Stare dokumenty wzmiankują Conrada von Hoberga jako kapitana zamku Grodziec w okresie 1490–1491. Szlachcic ten w roku 1509 nabył dobra w Książu, które do roku 1942 również pozostawały własnością Hochbergów. W roku 1520 Conrad zmarł i został pochowany w kościele w Roztoce. Dzieląc majątek, jego synowie wyodrębnili dwie linie rodziny Hochbergów: roztocką i książańską. Ta ostatnia powiększyła w roku 1850 swoje dobra o posiadłość w Pszczynie (Księstwo pszczyńskie), przez co została wyniesiona do grona najznakomitszych rodów arystokratycznych w Europie. Losy obu linii przeplatały się ze sobą wzajemnie.
Pierwsza wzmianka o kościele katolickim w Roztoce pochodzi z roku 1318. Opis z roku 1662 stwierdza, że był to kamienny budynek mający wieżę z trzema dzwonami. W środku znajdował się ołtarz, na którym stała figura Najświętszej Marii Panny. Były tam epitafia, poświęcone panującym z rodziny Hochbergów - najznaczniejszy z nich należał do Conrada von Hoberg, urodzonego w roku 1594, i jego żony Margarety.