Antropologia współczesności – subdyscyplina antropologii kulturowej, która zajmuje się badaniem współczesnych społeczeństw i nowo powstałych zjawisk kulturowych. Wyłoniła się w latach 20. XX w., jednak stała się przedmiotem dyskusji w czasie tak zwanego kryzysu reprezentacji, kiedy zaczęto podważać autorytet całej dyscypliny naukowej i zwrócono się w stronę myśli postmodernistycznej. Nie ma jasno określonej definicji, samo jej istnienie jest wciąż słabo rozpoznane, co odróżnia ją od innych działów antropologii kulturowej.

Pojęcie współczesności Współczesność jest podstawowym pojęciem przy omawianiu antropologii współczesności, jednak wielu badaczy mimo tego, że posługuje się nim powszechnie, to najczęściej pozostawia je bez doprecyzowania i jasnej definicji, bazując na znaczeniach potocznych lub intuicyjnych. Antropologiem, który niejednokrotnie podejmował się wyjaśnienia czym jest współczesność i stworzenia adekwatnej definicji tego terminu, był Paul Rabinow. Jedna z nich brzmi:

Dodatkowo Barbara Fatyga sugeruje, że do cech współczesności należą:  

Płynność   Doraźność   Nieustabilizowanie   Nieukształtowanie Stawanie się.

Z kolei Waldemar Kuligowski traktuje współczesność jako „szczególny typ związku ze swoim czasem", polegający na przynależności do niego i jednoczesnym oddalaniu się.