Powiązanie ekologii z tradycją mały|292x292px|Ludność rdzenna zamieszkująca tereny Zatoki Arktycznej Społeczeństwa tradycyjne często nie odróżniają opozycji pomiędzy człowiekiem a naturą, ale widzą go jako nieodłączną część natury. Systemy te akcentują fakt, iż każdy aspekt naszego istnienia w kontekście społecznym nierozłącznie znajduje się pod wpływem biosfery. Berkes i Folke argumentują, że “odróżnianie systemów społecznych od naturalnych jest arbitralne i fałszywe”. W praktykach społeczności tradycyjnych religia łączy się z “zarządzaniem ziemi”, w pewnym sensie reguluje użytkowanie jej, nakładając tabu na rośliny, zwierzęta itp. Społeczeństwa małe i samowystarczalne sprzyjają rozwojowi różnorodności biologicznej. Większość terenów dzisiaj uznawanych za chronione ze względu na występujące na nich biozróżnicowanie, okazuje się być terenami dawniej zarządzanymi przez ludy tubylcze. Z tego powodu, wiele organizacji dąży do ponownego wprowadzenia metod zarządzania zgodnych z lokalną tradycyjną wiedzą ekologiczną. W niektórych państwach, jak np. w Kolumbii, powstały ośrodki wykorzystujące owe metody.