Książka Uświęcona ekologia pierwszy raz ukazała się w 1999 roku. Według Berkesa badanie wiedzy zachowanej przez społeczeństwa rdzenne, przemawia za zwróceniem się ku holistycznemu podejściu do współczesnej ekologii, szukaniu nowych rozwiązań w tradycyjnej wiedzy ekologicznej, odwołuje się do antropologii, etnobotaniki, etnobiologii (m.in. Claude Levi-Strauss). Autor przywołuje w książce badania, które prowadził wśród społeczności Kri z terenów zatoki Jamesa. Tam też zaczęło się jego zainteresowanie tradycyjną wiedzą ekologiczną oraz jej możliwym zastosowaniem w zachodniej metodologii w dziedzinie ekologii. Wraz z rozwojem jego badań, Berkes dochodził do coraz ciekawszych wniosków, które natomiast rodziły kolejne pytania badawcze. To co najbardziej go nurtowało, to w jaki sposób rybacy Kri nie doprowadzali do nadmiernego poławiania mimo iż nie obowiązywały ich żadne zewnętrzne regulacje. Z obserwacji Berkesa wynikało, iż stosowali wewnętrzne sposoby oparte na wspólnocie, wspólnym zarządzaniu.