To znaczy konieczne jest rozważenie, dlaczego przerwy są wykonywane w określonych odstępach czasu, nawet jeśli tekst jest nagrany na taśmie.
W swojej pracy "applied ethnopoetics" Jan Blommaert stawia hipotezę, że etnopoetyka może być również wykorzystywana do analizy różnych narracji, zwłaszcza w tzw. obszarach "stosowanych", w których historie określają losy ludzi. Przykładem takich sytuacji może być przesłuchanie policyjne, przesłuchanie sądowe, wywiad podczas ubieganiu się o azyl, procedura ubiegania się o ubezpieczenie społeczne itp.
Metodologia Początkowo, gdy etnopoetyka rozwijała się jako odrębna dyscyplina, często stosowano podczas badań system oznaczeń podobny do stylu muzycznego. Był to graficzny system notacji, który reprezentował różne cechy dźwiękowe, np. podziały wierszy dla pauz, kropki między wierszami dla dłuższych pauz, wielkie litery dla głośności, drobny druk dla szeptów lub cichych słów. Gesty, mimika i znaczące reakcje publiczności zostały opisane w nawiasach i przypisach, które zawierały również opisy ogólnej sytuacji opowieści. To właśnie ten system zapisu poezji ustnej był często używany przez Tedlocka podczas badań.