Po 1954 roku rozpoczęto prace konserwatorskie według projektu Sigitasa Lasavickasa, a w 1961 r. rozpoczęto badania archeologiczne. W 1974 r. na dziedzińcu wzniesiono budynek, w którym otwarto niewielkie muzeum. W 1992 r. ogłoszono konkurs na projekt odtworzenia donżonu, w efekcie którego wybrano projekt Jonasa Rimantasa Glemžy i M. Mikulionite. W 1994 roku zbudowano pierwszą kondygnację. W latach 2010-2012 dokończono rekonstrukcję wieży.

W zrekonstruowanej wieży narożnej znajduje się ekspozycja muzealna.

Architektura Budowla znajduje się przy drodze A3 na trasie z Wilna do Mińska. Zamek z fortyfikacjami tworzy największy kompleks warowny na Litwie o powierzchni 6,5 ha. Zamek wzniesiono na planie nieregularnego czworoboku o bokach: 128, 161, 127, 147 m. Otacza go wał ziemny i fosa. Pierwotny zamek był wzniesiony z drewna, następna konstrukcja była murowana. Mury miały wysokość 15 m i grubość do 2 m, w każdym z boków zamku znajdowała się brama, główna brama prowadziła od zachodu. Pozostałe bramy wznosiły się 5 m ponad poziom dziedzińca, prowadziły do nich mosty zwodzone.