Kariera solowa Corgan zaczął umieszczać autobiograficzne posty na swojej stronie internetowej i w serwisie Myspace, mówiąc „Nie chcę już dłużej chronić ludzi, przez których cierpiałem”Marc Spitz, „Head On,” SPIN, sierpień 2005.. 17 lutego 2004 zamieścił gorzką wypowiedź, w której obwinił gitarzystę, Jamesa Ihę o rozpad zespołu cztery lata wcześniej. Nazwał także D’arcy Wretzky „nikczemną narkomanką”. 3 czerwca Corgan przeprosił Ihę, pisząc, że „ogrom [sprawionego przez niego] bólu może się równać tylko ogromowi mojej wdzięczności”. Pod koniec 2004 roku Corgan wydał tomik poezji, Blinking With Fists. Mimo raczej negatywnych recenzji, książka zadebiutowała na liście bestsellerów New York Times, w pierwszym tygodniu sprzedaży będąc na szczycie notowania dla poezji.

W tym samym roku zaczął także karierę solową, początkowo tworząc akustyczne, folkowe piosenki związane z historią Chicago. Wkrótce jednak przystąpił do nagrywania albumu TheFutureEmbrace, łączącego brzmieniowo muzykę elektroniczną, shoegazera i rock alternatywny. Płyta została wydana 21 czerwca 2005 przez Reprise Records, spotykając się z mieszanymi uczuciami fanów i krytyków, rozchodząc się w zaledwie 69 tysiącach egzemplarzy.