W lipcu 1852 roku powstała spółka , która dwa lata później otworzyła największy wówczas cmentarz na świecie – Brookwood.
Odległość pomiędzy Londynem a Brookwood wynosząca 37 km oznaczała, że podróż wozu pogrzebowego zaprzężonego w konie i przemieszczającego się w pogrzebowym tempie mogła zająć do 12 godzin, dlatego konieczny był lepszy sposób dotarcia do tego miejsca, a bezpośrednio wzdłuż granicy cmentarza przebiegała linia kolejowa South Western Main Line.
W czerwcu 1854 roku firma London Necropolis Company rozpoczęła budowę budynku stacji przy stacji Waterloo Bridge, na działce pomiędzy Westminster Bridge a York Street (współcześnie ). W październiku stacja cmentarna była już ukończona, a pierwszy kurs pociągu pogrzebowego odbył się w listopadzie 1854 roku.
Stacja kolejowa w Waterloo znacznie się rozwinęła w ciągu pięćdziesięciu lat działalności London Necropolis Railway, dlatego spółce zależało na jej rozbudowie. Przestrzeń zajmowana przez kolej cmentarną po północnej stronie stacji blokowała wzrost liczby linii kolejowych do Waterloo, dlatego London and South Western Railway zaproponowało nową siedzibę dla London Necropolis Railway. Nową stację przy oddano do użytku w 1902 roku.