Pozostałości tych naczelnych znajdowano z kolei w gniazdach orłów Spizaetus ornatus. Uistiti czarnoczube obawiają się karakary czubatej, Elanus leucurus, węży i niewielkich kotowatych.
Może zastępować rodzime gatunki w miejscach, gdzie została introdukowana. Dobrze radzi sobie w siedliskach zmodyfikowanych przez człowieka, także zdegradowanych, preferuje wręcz takie siedliska wraz z lasami wtórnymi.
Zagrożenia i ochrona Ciesząca się szerokim zasięgiem występowania i odporna na zmiany środowiskowe uistiti czarnoczuba jest gatunkiem najmniejszej troski. IUCN po raz pierwszy wypowiedziała się na ten temat w 1996 roku, wskazując Lower risk (niższe ryzyko). W kolejnych ocenach w 2003, 2008 i 2018 roku gatunek klasyfikowano już pod obecnym mianem najmniejszej troski, co powtórzono w ostatniej ocenie z 2015 roku opublikowanej w 2021 roku.