Ubiór sumeryjski – styl ubioru występujący na obszarze południowo-wschodniej starożytnej Mezopotamii pomiędzy 4300 p.n.e a 2005 p.n.e. Najstarsze informacje dotyczące wczesnej sumeryjskiej odzieży codziennej i ceremonialnej pochodzą z zachowanych waz, pieczęci cylindrycznych, steli, mozaik, płaskorzeźb oraz posążków, pozyskanych w stanowiskach archeologicznych na obszarze dawnego Sumeru. W późniejszych okresach dodatkowym źródłem wiedzy stają się teksty, głównie spisy towarów oraz dokumenty umieszczone na glinianych tabliczkach. Niewielka ilość, stan artefaktów oraz częsty brak kontekstu zmuszają archeologów do daleko posuniętych interpretacji i domysłów.
Wytwarzanie materiałów mały|Król-kapłan Uruk karmiący święte stado w utkanym kilcie Obok skór zwierzęcych powszechnie stosowano materiały tekstylne do wyrobu odzieży. Początkowo surowcem do wytwarzania tkanin był len, znany na tym terenie od dziesięciu tysięcy lat, jednak już w trzecim tysiącleciu p.n.e. najpowszechniejszym surowcem stała się wełna, która była łatwiejsza do pozyskania oraz wymagała mniejszego nakładu pracy przy produkcji. Z późniejszych tekstów wynika, że len stał się materiałem luksusowym przeznaczonym jedynie dla elit, podobnie jak najlepszej jakości wełny.