Siedzibą stowarzyszenia był dom Ūdry, w którym przez kilka lat mieszkali Bielinis i Ladukas.
Działalność przemytnicza mały|Siedziba drukarni Martynasa Januksa Bielinis, Ūdra i inni kupowali publikacje głównie z drukarni Otto von Mauderode’a w Tylży (jego faktury nie zachowały się), a znacznie mniej od Martynasa Jankusa w Bitėnai (jego faktury zachowały się). Często szli pieszo do Prus Wschodnich, co zajmowało około dwóch tygodni Następnie musieli wynająć wozy do transportu książek do granicy, miejscowych chłopów do przenoszenia worków przez granicę, a wreszcie – zorganizować jeszcze więcej wozów, aby przetransportować książki w głąb Litwy. Ten system transportu był często organizowany przez Antanasa Bružasa, który miał legalne pozwolenie na przekraczanie granicy prusko-rosyjskiej. W pewnym momencie stowarzyszenie mogło przemycić około 15 worków publikacji, których zakup kosztował około 400 rubli. Według wspomnień Sakalauskasa, przewoził on dwa wozy publikacji prawie co miesiąc, ale nie zachowało się wystarczająco dużo zapisów, aby określić przynajmniej przybliżoną liczbę podróży do Prus. Stowarzyszenie przyjmowało prenumeraty litewskich czasopism i regularnie je przemycało, nie czekając na większy transport. Publikacje były następnie rozprowadzane wśród różnych lokalnych kolporterów i sprzedawców.