Niektórzy z nich docierali do Garšviai, podczas gdy członkowie stowarzyszenia dostarczali paczki innym.
Działania siatki objęły obszar środkowej Litwy w przybliżeniu między Żejmelami, Krokami, Kowarskiem, Użpolem i Nemunėlio Radviliškis, chociaż niektóre publikacje dotarły też do Kowna, Mitawy, Rygi, Grodna, Sankt Petersburga, Moskwy, a nawet Stanów Zjednoczonych.
Stowarzyszenie wyceniało przemycane publikacje na około 50%, choć ceny różniły się w zależności od publikacji i liczby sprzedawców. Wiele sprzedaży było dokonywanych na rachunek z obietnicą późniejszego zwrotu pełnej kwoty, podczas gdy stowarzyszenie ponosiło straty z powodu działań policji (łapówki dla policjantów i utrata skonfiskowanego mienia). Ogólnie rzecz biorąc, przemyt książek nie był zbyt dochodowym zajęciem, a Ūdra miał osobiste długi, podczas gdy inni członkowie stali się żebrakami. Sporadycznie stowarzyszenie otrzymywało również darowizny finansowe lub zarabiało na innych działaniach (np. eskortowaniu emigrantów do granicy pruskiej).
Najpopularniejszymi czasopismami były „Ūkininkas” i „”, choć rozprowadzano również „” wydawane dla litewskich Amerykanów i „” dla pruskich Litwinów.