Relikwie błogosławionych sióstr zostały umieszczone w kaplicy Anioła Stróża, a na miejscu ich pochówku, w pobliżu kaplicy Bożego Ciała, umieszczono kamień z pamiątkową tablicą.
Za czasów sowieckich kościół w 1948 zamieniono na magazyn, mimo oporu mieszkańców, którzy nie oddawali kluczy, pilnowali kościoła podczas dyżurów i bronili do niego dostępu. Opór katolików złamano, gdy staranowano drzwi ciężarówką. Wyposażenie częściowo zniszczono, rozprzedano lub rozkradziono wywożąc do muzeum w Mińsku. Następnie miejscowe władze otworzyły w kościele sklep meblowy oraz skup złomu i makulatury. Przez 23 lata świątynią opiekowała się ocalała siostra sługa boża Małgorzata Banaś, mieszkająca w pokoju przy zakrystii.
W 1976 roku zamknięto magazyn mebli i budynek porzucono. Po przygotowaniach ponownie otwarto dopiero w 1984 r. Nabożeństwa wznowiono w 1992 r., w 1998 r. zakończono renowację.
W latach 2010–2013 przeprowadzono prace remontowo-konserwatorskie elewacji świątyni oraz marmurowej płyty upamiętniającej Jerzego Rudaminę-Dusiackiego i jego ośmiu towarzyszy. Zadanie sfinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.