Śpiew „na wisoko” (; trb. wisoko peene, peene na wisoko) – rodzaj tradycyjnego żeńskiego śpiewu polifonicznego wykonywanego we wsiach i w obwodzie Błagojewgrad, w południowo-zachodniej Bułgarii.
W 2021 roku tradycja została wpisana na listę reprezentatywną niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO. Nazwa wpisu w języku angielskim to Visoko multipart singing from Dolen and Satovcha, South-western Bulgaria, zaś w języku bułgarskim – Високо многогласно пеене от Долен и Сатовча, Югозападна България (trb. Wisoko mnogogłasno peene ot Dolen i Satowcza, Jugozapadna Byłgarija).
Charakterystyka
Wielogłosowy śpiew „na wisoko” lub „wysoki śpiew” (; trb. wisoko peene, peene na wisoko) jest archaiczną tradycją wokalną utrwaloną we wsiach i , które znajdują się w obwodzie Błagojewgrad, w południowo-zachodniej Bułgarii, na pograniczu pasm górskich Pirynu i Rodopów, w krainie geograficznej o nazwie Czecz, niedaleko granicy z Grecją. Miejscowa ludność używa wobec tego śpiewu również określeń rukane (рукане), wikane (викане) oraz ikane (икане) oznaczających „wołanie”, „krzyk” i „płacz”.