Władysław Jastrzębski (ur. 6 lutego 1880 w Tyflisie, zm. 9 kwietnia 1958) – polski architekt i nauczyciel.
Życiorys Był synem Serafina Michała – pochodzącego z Podola farmaceuty wojskowego i Marii z d. Lemke – wywodzącej się z rodziny węgierskiej. Rodzice poznali się w Tyflisie i tam pobrali.
Uczęszczał do szkoły realnej w Tyflisie, którą ukończył w 1898. Następnie kształcił się na wydziale architektury w Odeskiej Szkole Artystycznej Towarzystwa Sztuk Pięknych. W 1902 uzyskał dyplomy technika architektury i nauczyciela rysunków oraz kreślenia i kaligrafii, dodatkowo otrzymując odznaczenie I stopnia. Dzięki nagrodzie nabył prawo wstąpienia bez egzaminu do Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu. Studiował na dwóch wydziałach. Naukę ukończył z dyplomem architekta–artysty odebranym 24 maja 1912. W czasie oraz po ukończeniu studiów pracował m.in. jako architekt w Wydziale Dróg i Budynków Kolei Zakaukaskiej. W 1914 został profesorem w petersburskim Wyższym Żeńskim Instytucie Politechnicznym, którego od 1919 do 1924 był prorektorem.