Schronisko pod Jaworowym – schronisko turystyczne istniejące w latach 30. i 40. XX wieku pod szczytem Małego Jaworowego w Beskidzie Morawsko-Śląskim na wysokości ok. 880–900 m n.p.m.

Historia Po 1918 roku Niemiec Otto Schwarz pod bocznym wierzchołkiem Jaworowego (znanym jako Mały Jaworowy) wybudował swój prywatny pensjonat. Znajdował się on w odległości ok. 10 minut drogi od dużego schroniska Beskidenvereinu (BV), w okolicy późniejszej górnej stacji kolejki linowej. W 1930 budynek został przebudowany przez Waltera Schrödera, najemcę schroniska BV. Po kilku latach sprzedał on pensjonat trzynieckiemu oddziałowi frydeckiej kasy oszczędności, który to oddział z kolei wydzierżawił, a w 1935 roku sprzedał go Klubowi Czechosłowackich Turystów – Oddziałowi w Trzyńcu. Z uwagi na dotychczasowe wieloletnie związki Jaworowego z turystyką niemiecką uroczystość otwarcia schroniska KČST miała charakter czeskiej manifestacji narodowej, w której uczestniczyło 3000 ludzi.

Obiekt był wówczas zelektryfikowany, wyposażony w bieżącą wodę i centralne ogrzewanie. Dysponował dwiema jadalniami i 21 pokojami z więcej niż 35 miejscami noclegowymi na łóżkach (w 1936 było to już 45 łóżek w 20 pokojach i sala wspólna dla 25 osób).