Jego gospodarzem został niejaki Zahor, Słowak pracujący wcześniej w schronisku Štefánika pod Dziumbierem.

Pod koniec 1938 roku, po zajęciu Zaolzia przez Polskę, ogołocony z wyposażenia budynek przekazano Komunalnej Kasie Oszczędności w Cieszynie, która planowała urządzić w nim wzorowany na obiektach Ligi Popierania Turystyki hotel turystyczny. W 1939 roku budynek wydzierżawiono Towarzystwu Gimnastycznemu Sokół. Jeszcze w maju 1939 w budynku trwały prace związane z kompletowaniem wyposażenia. Przed wybuchem II wojny światowej schronisko dysponowało kilkudziesięcioma miejscami noclegowymi – podawane są liczby 47 łóżek w 22 pokojach (maj 1939) oraz 80 łóżek (czerwiec – lipiec 1939).

Obiekt spłonął w maju 1945 roku wskutek działań wojennych.

Szlaki turystyczne Stan z lat 1934–1939 z Trzycieża przez Rzekę – ↑ 3 h,

z Trzyńca przez Guty – ↑ 3 h, dalej w kierunku Jaworowego i Ropicy, z Trzyńca przez Oldrzychowice – ↑ 3–3,5 h

Przypisy

Kategoria:Schroniska Beskidu Morawsko-Śląskiego Kategoria:Nieistniejące schroniska beskidzkie