Żołnierz wyklęty W trakcie pobytu w Białymstoku pełnił funkcje łącznika Wileńskiego Okręgu AK, w ramach którego odbywał podróże do lokali konspiracyjnych w różnych częściach kraju. Brał również udział w akcji wykonania wyroku śmierci na agencie NKWD por. Henryku Zakrzewskim ps. „Szary” jako obstawa Waldemara Butkiewicza wykonawcy wyroku. We wrześniu 1945 wraz z częścią swojego oddziału przeprowadził się do Krakowa, gdzie zamieszkał w piwnicy przy ul. Pod Fortem. Zaczął studia na tamtejszej Akademii Handlowej. W lutym 1946 na polecenie por. Jerzego Łozińskiego utworzył „Grupę Rezerwową” w ramach Ośrodka Mobilizacyjnego Wileńskiego Okręgu Armii Krajowej (OMWOAK), w skład którego weszli żołnierze jego dawnego patrolu dywersyjnego. Po powrocie Antoniego Olechnowicza ps. „Pohorecki” z Paryża, gdzie potwierdzono podporządkowanie OMWOAK rządowi polskiemu w Londynie, sporządzony został ogólny meldunek razem ze spisem pseudonimów żołnierzy „Grupy Rezerwowej”, który przesłano w lutym 1948 do dyspozycji Rządu Emigracyjnego. W grudniu 1947 przeprowadził się do Szczecina, gdzie rozpoczął studia na szczecińskim oddziale Poznańskiej Akademii Handlowej.