Aresztowanie i wyrok Stanisław Szostak został aresztowany 16 lipca 1948 w mieszkaniu konspiracyjnym przy ul. Kaszubskiej 59/13 w Szczecinie. Lokal ten wsypała Regina Żylińska-Mordas ps. „Regina”, która zadenuncjowała m.in. Danutę Siedzikównę ps. „Inkę”. Po 9-miesięcznym śledztwie za działalność w OMWOAK został skazany 21 marca 1949 przez Rejonowy Sąd Wojskowy na karę dożywotniego więzienia, złagodzonego później na podstawie amnestii na lat 15. Poza karą więzienia orzeczono także utratę praw publicznych i obywatelskich praw honorowych na 5 lat oraz konfiskatę całości majątku. 25 października 1949 przybył do Centralnego Więzienia we Wronkach, gdzie miał odbyć wyrok.
Stanisław Szostak przesiadywał w jednej celi między innymi z: kapucynem Baltazarem (Andrzej Cekus), żołnierzem parasola Wojciechem Świątkowskim, byłym pracownikiem radomskiego UB Bolesławem Tomankiem, pracownikiem Kriminalpolizei Walterem Baatke, kapusiem Marianem Majchem, księdzem Janem Szybowskim czy marianinem Leonem Szelągiem.
Został zwolniony warunkowo 10 grudnia 1956, po odsiedzeniu 8,5 latach więzienia.