Kompania TK-3 początkowo ubezpieczała od południa przed podjazdami z 1 Dywizji Lekkiej szosy Lututów – Złoczew, będącej osią wycofywania się OW nr 2. Gdy jednak posuwające się od zachodu w kierunku wsi Klonowa oddziały niemieckiej 17 Dywizji Piechoty zagroziły odcięciem broniącego Lututowa batalionu Obrony Narodowej „Wieluń”, rzut bojowy kompanii przejechał na prawe skrzydło obrony i powstrzymał napór Niemców. Następnie, do 19.00, czołgiści bronili się na zachodnim skraju Lututowa, a następnie wycofywali się na kolejną rubież. W czasie manewru kompania została omyłkowo ostrzelana przez placówkę z 31 pułku piechoty.
W nocy OW nr 2 wycofał się na rubież: Stara Wieś, Wandalin, Emilianów. Cała 10 Dywizja Piechoty przeszła do obrony na rubieży: rz. Łużyca, Klonowa, Stara Wieś, Wandalin, Emilianów.
Walki 3 września Wieczorem 2 września płk Grobicki otrzymał zadanie bojowe na następny dzień walki. Zgodnie z nim, jego oddział wydzielony miał zapewnić osłonę w kierunku Złoczew — Sieradz, a po wykonaniu tego zadania przejść przez rz. Wartę w rejonie Belenia i ześrodkować się w rejonie: (wył) Holendry, wsch. Piaski, Zygmuntów. Osłonę wycofania się OW nr 2 na pozycje w rejonie Dębołęki zapewniał 4 batalion strzelców.