Celestyna Waleria Kuborska z d. Czarnota (ur. 30 września 1919 w Bystrej, zm. 7 lutego 2007 w Warszawie) – uczestniczka PWK, sanitariuszka, żołnierz WSOP Obw. AK Praga, od 1944 żołnierz LWP.
Życiorys Urodziła się 30 września 1919 w Bystrej na Śląsku Cieszyńskim jako córka Zygmunta Czarnoty i Marii z d. Wolskiej. Wychowywała się ze starszą siostrą i młodszym bratem. W 1921 razem z rodziną przeniosła się do Chorośnicy pod Lwowem, a od 1927 zamieszkała w Warszawie. W latach 1930−1935 Celestyna uczyła się w szkole powszechnej, a w latach 1935−1940 uczęszczała do Gimnazjum i Liceum im. Z. Łobusiewicz, w którym była drużynową Hufca Szkolnego Przysposobienia Wojskowego Kobiet. W międzyczasie ukończyła dwuletni kurs sanitarny PCK.
Po wybuchu wojny, 2 września ochotniczo dołączyła razem z koleżankami jako sanitariuszka do cofającej się w stronę Mińska Mazowieckiego jednostki artyleryjskiej. 13 września 1939 podczas trwającej bitwy pod Rudką została ranna i dostała się do niewoli niemieckiej. Do Warszawy ze szpitala jenieckiego powróciła w grudniu i zobaczyła, że jej dom rodzinny został zburzony. Od końca września 1939 do 1941 pracowała w znajdującej się przy ul. Tykocińskiej 32/34 na Pradze Przychodni Lekarskiej PCK nr 12, jako siostra sanitarna oraz sekretarka.