thumb|240px|Grób Tadeusza Plucińskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Tadeusz Pluciński (ur. 28 września 1883 w Odessie, zm. 15 lutego 1951 w Drewnicy) – polski architekt, budowniczy i nauczyciel akademicki.
Życiorys Urodził się nad Morzem Czarnym w rodzinie Maksymiliana. Miał starszego brata – Władysława, wojskowego.
Studiował na Wydziale Architektury Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, którą ukończył w 1911. Następnie został projektantem w petersburskiej pracowni architekta Mariana Lalewicza. Później, powołany na stanowisko profesora, wykładał na uniwersytecie w Niżnym Nowogrodzie. Jednocześnie w latach 1911–1914 publikował artykuły branżowe w rosyjskim czasopiśmie „Architekt” („Зодчий”).
W 1914 dla planowanej nowej fabryki materiałów wybuchowych zaprojektował budynki produkcyjne i mieszkalne. Po skierowaniu projektu do realizacji nadzorował budowę kompleksu, który był wznoszony w lasach pod Niżnym Nowogrodem. Tam w 1919 przyszła na świat jego córka Maryna.