Korona misteryjna – cykl obrazowy Francisca José Gómeza de Argüello (znanego jako Kiko Argüello) namalowany w latach 1984–1998 w kościele św. Bartłomieja Apostoła w Scandicci, stanowiący przykład realizacji koncepcji „nowej estetyki” w sztuce sakralnej, wdrażanej na podstawie wskazań soboru watykańskiego II oraz przepisów liturgicznych. Cykl składa się z 15 ikon obrazujących wydarzenia z życia Jezusa i Maryi: od Zwiastowania po Wniebowstąpienie Jezusa i Zaśnięcie Matki Bożej. Praca ta stanowiła punkt wyjścia dla późniejszych realizacji budowy nowych kościołów, a także renowacji istniejących świątyń.

Autor cyklu Autorem cyklu znanego pod nazwą Korona misteryjna jest Francisco José Gómez de Argüello (znany jako Kiko Argüello), absolwent Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych San Fernando w Madrycie, który już od czasu uczestnictwa w grupie „Gremio 62” w latach 60. XX w. rozwijał ideę tworzenia nowej sztuki sakralnej. Argüello kierował się ideą sformułowaną przez Fiodora Dostojewskiego, że „piękno zbawi świat” i uważał, iż „Kościół może uratować nowa estetyka”. Przez lata rozwijał projekt tworzenia tzw.