Kawiarnia Schmida (Schmidta) – nieistniejąca kawiarnia w Krakowie, funkcjonująca niegdyś w lokalu przy ulicy Szewskiej 27. Stała się w epoce Młodej Polski centrum spotkań krakowskiej cyganerii artystycznej i intelektualnej.

Historia W 1884 roku rzemieślnik cukierniczy przybyły z rejonu Lwowa, Władysław Schmid, założył w Krakowie letni pawilon kawiarniany. Inicjatywa ta stała się możliwa dzięki pozyskaniu przez niego gruntu usytuowanego w sąsiedztwie Plant i placu Szczepańskiego, na zbiegu z ulicą Szewską 27. Przedsiębiorstwo to, zaraz po kawiarni prowadzonej przez Antoninę Koziarską, zyskało status kluczowego punktu konsolidacji krakowskiego środowiska twórczego oraz stało się jednym z najchętniej wybieranych punktów towarzyskich w epoce Młodej Polski. Dynamiczny wzrost popularności i napływ klienteli od 1889 roku wymusiły rozbudowę infrastruktury lokalu. W tym celu architekt Józef Pokutyński zaprojektował drewniany aneks w formie werandy wychodzącej na zielone tereny Plant.