Droga indywidualna i De Stijl, 1922–33 mały|Nelly van Doesburg, Piet Mondrian i Hannah Höch w Clamart, kwiecień 1924. Zdj. aut. Theo van Doesburga Po rozpadzie berlińskiej grupy dada (1922), Höch w dalszym ciągu skupiała się na tematyce uprzedmiotowienia kobiet, m.in. w fotomontażach Mistrz (1925) i Miłość (ok. 1926). W tym czasie artystka umocniła przyjaźń z Hansem Arpem, Sophie Taeuber-Arp i Kurtem Schwittersem. Ten ostatni w 1926 roku zaprosił ją na wakacje do Hagi, gdzie Höch spędziła ostatecznie trzy lata. Jej ówczesna partnerka Til Brugman wprowadziła ją do awangardowego środowiska De Stijl skupionego wokół Pieta Mondriana. Związek z Brugman skłonił ją do nowego spojrzenia na pojęcie kobiecości, czego efektem jest m.in. fotomontaż Tamer (ok. 1930) przedstawiający androgyniczną postać damskiej głowy manekina na silnym, męskim ciele. Z kolei pod wpływem twórcy Theo van Doesburga jej fotomontaże nabrały bardziej abstrakcyjnych form, widocznych m.in. w serii pt. Z Muzeum Etnograficznego (1924–30). W tym czasie Höch brała udział w wystawach zarówno w Niemczech jak i w Holandii. W 1929 roku odbyła się jej pierwsza wystawa indywidualna.