60–61..
Będąc miastem nadmorskim, Cleethorpes odnotowało zmniejszenie liczby przewożonych pasażerów podczas II wojny światowej, podczas gdy w wielu miastach odnotowano wzrost ruchu, ale nie były one w stanie kupić dodatkowych pojazdów, ponieważ większość producentów była zaangażowana w produkcję sprzętu i pojazdów na potrzeby wojska. Z tego powodu Cleethorpes sprzedało cztery swoje trolejbusy miastu Nottingham w 1940 r., gdzie służyły do 1952 r.Joyce, King i Newman 1986, s. 111. Liczba pasażerów wzrosła po zakończeniu działań wojennych, więc Cleethorpes zakupiło cztery trolejbusy od British United Traction w 1950 r. i dwa od Crossley Motors w 1951 r.
Pomysł połączenia wydziałów transportu Grimsby i Cleethorpes pojawił się po raz pierwszy w 1938 r., ale nie zaowocował podjęciem żadnych działań. Poważne dyskusje rozpoczęły się ponownie w 1953 r. i po wielu miesiącach negocjacji osiągnięto porozumienie. Utworzono Wspólny Komitet ds. Transportu Grimsby-Cleethorpes (Cleethorpes Joint Transport Committee), który od 1 stycznia 1957 r. przejął obsługę obu systemów trolejbusowych. Oba wydziały wniosły także do nowej spółki pewną liczbę autobusów. Pojazdy zostały pomalowane na nowy niebiesko-kremowy kolor, zastępując bordowo-kremowe malowanie Grimsby oraz niebiesko-szare Cleethorpes.