Bitwa pod Giedrojciami – bitwa wojsk litewskich z oddziałami gen. Lucjana Żeligowskiego w dniach 17–21 listopada 1920 r. zakończona zwycięstwem Litwinów i podpisaniem porozumieniaLescius 2004, s. 1. 386.Kiaupa 2005, s. 1. 251..
Preludium 10 września 1920 r. oddziały Lucjana Żeligowskiego, które zdobyły Wilno (1 Dywizja Piechoty Litewsko-Białoruskiej, 13. Pułk Ułanów Wileńskich) zaatakowały dalej w kierunku zachodnim i północno-zachodnim. Ten atak na lewy brzeg Wilii (w kierunku zachodnim) na linii Jewie-Olkieniki został zatrzymany przez 3. Dywizję Piechoty (dowódca ).
Atak na prawy brzeg Wilii (w kierunku północno-zachodnim) był silniejszy i 1 Dywizja Piechoty (, 4, i pułki piechoty; dowódca Stasys Nastopka) wycofała się z walk. Potem Polacy zajęli Niemenczyn, Święciany, Szyrwinty, Giedrojcie. Ułani, którzy 21 października wkroczyli na tyły litewskie i przyczynili się do kapitulacji dowództwa 1. Dywizji Piechoty wraz ze Stasysem Nastopką. 27 października wojska Lucjana Żeligowskiego dotarły do Zelwy i zagroziły przecięciem szosy Wiłkomierz-UcianaAlišauskas 1958, s. 25. 102.. W dniach 28–30 października 1 Dywizja Piechoty Armii Litewskiej (2, 7 i 9 pułk piechoty, dowódca ) przeprowadziła kontratak i odbiła Zelwę, a 1 listopada wyzwoliła Giedrojcie.