Jerzy Karol Józef Słoński-Ostoja (ur. 20 lipca 1910 w Tarnowie, zm. 29 sierpnia 1941 w Hazebrouck) – pilot, kapitan Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, dowódca dywizjonu 306.
Życiorys W 1930 r. zdał egzamin maturalny i zgłosił się do służby w Wojsku Polskim. Jako ochotnik otrzymał prawo wyboru broni, więc zdecydował się na lotnictwo. Został skierowany na kurs unitarny w szkole podchorążych piechoty, następnie został przyjęty do Szkoły Podchorążych Lotnictwa. SPL ukończył w 1933 r. z 15 lokatą i specjalnością obserwatora.
Otrzymał przydział do 5. pułku lotniczego, zdecydował się na szkolenie w zakresie pilotażu i jeszcze w 1933 r. został skierowany na przeszkolenie szybowcowe w Wojskowym Obozie Szybowcowym w Ustjanowej. Po jego ukończeniu został skierowany do służby w 56. eskadrze towarzyszącej. W 1934 r. został skierowany na szkolenie w zakresie pilotażu silnikowego do Centrum Wyszkolenia Oficerów Lotnictwa, a w 1935 r. na kurs wyższego pilotażu. Po jego ukończeniu otrzymał przydział do 55. eskadry liniowej, skąd został przeniesiony do 143. eskadry myśliwskiej. W 1936 r. służył w 142. eskadrze myśliwskiej, w 1937 r. został w tej jednostce zastępcą dowódcy. W 1938 r. otrzymał awans na porucznika oraz został zastępcą dowódcy 141.