eskadry myśliwskiej.
Po wybuchu II wojny światowej walczył w składzie III/4 Dywizjonu Myśliwskiego współpracującego z Armią Pomorze. Po agresji ZSRR na Polskę 17 września przekroczył granicę z Rumunią. Dotarł do Francji, gdzie został przydzielony do grupy kpt. Tadeusza Rolskiego. Nie zdążył wziąć udziału w działaniach bojowych, po upadku Francji został ewakuowany do Wielkiej Brytanii. Zgłosił się do służby w Polskich Siłach Powietrznych, otrzymał numer służbowy RAF P-0717.
Po przeszkoleniu na sprzęcie brytyjskim został skierowany przydzielony do dywizjonu 306. 25 lipca 1941 r. objął stanowisko dowódcy eskadry. 14 sierpnia, po zestrzeleniu Jerzego Zaremby nad Francją, został dowódcą dywizjonu 306. 29 sierpnia, podczas lotu na osłonę bombowców, został zestrzelony nad Hazebrouck.
Został pochowany na cmentarzu w Dunkierce, działka 2, rząd 3, grób 18.
Ordery i odznaczenia Za swą służbę otrzymał odznaczenia: Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 9517 (pośmiertnie), Krzyż Walecznych dwukrotnie, Medal Lotniczy, Polowa Odznaka Pilota.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1941