Tematy takie to na przykład feminizm, głód na świecie, kolonializm, wojna, tożsamość płciowa czy narkotyki, a nawet muzealnictwo samo w sobie. Muzea obecnie stają się społecznym aktorem przeznaczonym dla publiczności; ich cel wciąż jest przedmiotem dyskusji, ale ewidentne jest przynajmniej częściowe zerwanie z faworyzacją kultury materialnej. Trwa proces wymyślania nowych sposobów kategoryzacji artefaktów znajdujących się w kolekcjach oraz metod ich ekspozycji na wystawach.
Kontrowersje Już w latach 80. i 90. XX w. zaczęły pojawiać się głośne protesty rdzennych społeczności co do prezentowania ich kultury w muzeach etnograficznych. Proces ten trwa do dziś. Niektóre kolekcje wróciły do społeczności, z których pochodziły (wymienić można na przykład prawo do odebrania ludzkich kości, obiektów związanych z tradycyjnym pochówkiem i niektórych artefaktów uznawanych przez nich za święte, zagwarantowane rdzennym Amerykanom przez Native American Graves Protection and Repatriation Act w 1990 r.). Powrót przedmiotów pozwala zerwać z kolonializmem, umożliwia kulturom tradycyjnym odtworzenie pamięci zbiorowej o ich przeszłości, a także – tworzenie własnych muzeów, w których wprowadzać mogą swoją narrację.