368-376., co stało się podwaliną pod nadchodzący nowy porządek w Japonii.
Reforma shintōizmu podczas Restauracji Meiji Rok 1868 powszechnie przyjęto za punkt zwrotny w historii Japonii i ochrzczono nazwą Restauracji Meiji, lecz zmiany prawne ciągnęły przez wiele następnych lat. Kraj wchodził w okres szybkiej modernizacji i otwarcia na wpływy zachodu, a rzeczywistą pełnię władzy uzyskał Cesarz Mutsuhito. Jak wspominano we wstępie, funkcjonowanie religii również przechodziło zmiany. Pierwszym celem nowego rządu było usankcjonowanie swojej mocy prawnej tak, aby jak najszybciej podporządkować społeczeństwo, do czego najlepiej nadawał się shintōizm. Już latem 1869 roku przeniesiono w inne miejsce niewielki chram Tōkyō Shōkonsha, funkcjonujący ku pamięci osób poległych dla sprawy cesarskiejTotman C., Historia Japonii, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2009, str. 385.. W późniejszym czasie rozbudowano go, a w całym kraju budowano na jego wzór świątynie zapewniające narodowi spokój, co miało też ukazywać gorliwość rządzących w sprawach religijnych. Celowo współpracowano głównie z duchowymi shintō, by oddzielić w ichniejszych chramach elementy buddyjskie. Wszystkie te zabiegi miały przedstawić „Drogę Bogów” jako religię rodziny cesarskiej, a buddyzm odseparować od systemu władzy.