Wkrótce potem rozpoczęto drążenie i betonowanie tuneli pod centrum miasta. Plany obejmowały jednocześnie budowę tunelu drogi ekspresowej pod centrum miasta. Ostatecznie zwyciężyło tzw. rozwiązanie Y, które przewidywało przystanek Essen Hauptbahnhof jako centralny, czterotorowy punkt przesiadkowy dla wszystkich linii oraz odgałęzienie i trzy rampy na północ od niego. Pierwszym przedsięwzięciem budowlanym była budowa stacji Planckstraße w 1964 r.; za nią w późniejszym terminie zaplanowano wykonanie połączenia z istniejącą naziemną trasą tramwajową do MargarethenhöheKoch, s. 27.. Pierwszy element trasy kolei został ukończony w październiku 1967: 522-metrowy tunel pod śródmieściem ze stacją Saalbau.

Kolejnym etapem budowy było doprowadzenie premetra z Essen do Mülheim po środkowym pasie Ruhrschnellweg, na którym tory ułożono już częściowo w latach 60. XX w. Trasę tę uznano za modelową trasę dla dalszych projektów. W maju 1977 otwarto uroczyście pierwszą linię, U18: od Mülheim-Heißen do centrum Essen, obejmującą stację Heißen Kirche na obszarze miasta Mülheim oraz stacje Bismarckplatz, Essen Hauptbahnhof i Wiener Platz (dziś Hirschlandplatz) w Essen. Również 28 maja 1977 r. otwarto stację Porscheplatz (dziś Rathaus Essen), przez którą kursowały (i nadal kursują) wyłącznie tramwaje.