Architektura Pierwszy szczegółowy opis kościoła pochodzi z protokołu wizytacji pasterskiej biskupa Cagliaresa z 12 października 1615. Dach nawy wsparty był na pięciu łukach, a ponieważ nawa nie była zbyt obszerna, posiadała dwa małe skrzydła, tworząc zarys w kształcie krzyża łacińskiego. Ponieważ w obecnym stanie bryła kościoła mierzona od wschodniego krańca została obcięta na czwartym łuku przez wzniesienie w tym miejscu muru, wszelkie znaki transeptu zostały zatarte. Dwa z tych łuków przetrwały do dziś – trzeci od wschodniego krańca zachował się w nienaruszonym stanie, a drugi częściowo, jako kikut, filar od podłoża skalnego do poziomu wygięcia łuku. Ponieważ kościół musiał składać się z sześciu przęseł, czterech pomiędzy pięcioma łukami i dwóch pozostałych na końcach, można wywnioskować, że wewnętrzna długość pierwotnego kościoła musiała wynosić ok. 12 m, a szerokość ok. 6,5 m.
Szczytowa ściana wschodnia stoi do dziś, ukazując technikę budowlaną z początku XV wieku, z ciosami na końcach ścian i wypełnieniem gruzowym pomiędzy nimi. Część stiuku zachowała się na zewnątrz tej ściany, gdzie stary gliniany rzygacz nadal wisi na chwiejnej konstrukcji.