Najważniejsze izotermy adsorpcji Zobacz listę najważniejszych izoterm adsorpcji z podziałem według typu zjawiska adsorpcyjnego. Poniżej wymieniono i krótko scharakteryzowano jedynie część z nich (zobacz również wykresy adsorpcji par i gazów).
Izotermy adsorpcji gazów i par Najprostsza izoterma adsorpcji to liniowa izoterma Henry’ego. Inne to m.in. izoterma Langmuira opisująca adsorpcję monowarstwową na powierzchni jednorodnej (Irving Langmuir, 1916 r.), eksperymentalna izoterma Freundlicha charakteryzująca adsorpcję na powierzchniach silnie niejednorodnych czy izoterma BET (Brunauer, Emmeta i Teller, 1938 r.) opisująca wielowarstwową adsorpcję gazów i par cieczy:
izoterma Langmuira: izoterma Freundlicha: lub
izoterma BET: lub
gdzie: – adsorpcja rzeczywista, – wielkość adsorpcji odpowiadająca zapełnieniu monowarstwy, – stała równowagi adsorpcji, – ciśnienie adsorbatu, – tzw. ciśnienie względne ( – ciśnienie pary nasyconej), i – empirycznie określony tzw. współczynnik heterogeniczności.