Izotermy adsorpcji w mieszaninach ciekłych Należy też zwrócić uwagę na fakt, że proces adsorpcji w cieczach różni się zasadniczo od adsorpcji z fazy gazowej, gdyż ten pierwszy ma zawsze charakter konkurencyjny (jedna substancja wypiera drugą), podczas gdy adsorpcja z fazy gazowej nabiera takiego charakteru dopiero przy co najmniej 2 składnikach gazowych i dużych ich ciśnieniach lub niskich temperaturach.
W przypadku dwuskładnikowych mieszanin cieczy często stosuje się tzw. równanie izotermy Everetta (analog izotermy Langmuira w adsorpcji gazu), które można wyrazić wzorem:
– izoterma Everetta (forma liniowa):
gdzie: – ułamek molowy składnika i w fazie ciekłej (l), – nadmiar powierzchniowy (e, ang. excess), – pojemność fazy powierzchniowej, – stała równowagi odpowiadająca konkurencji cząsteczek obu składników o miejsce w fazie adsorpcyjnej.
Jeżeli przyjmiemy, że faza powierzchniowa ma stałą pojemność wówczas otrzymamy prosty związek składu obu faz – powierzchniowej i objętościowej – z nadmiarem powierzchniowym: nadmiar powierzchniowy:
gdzie: oznacza ułamek molowy składnika 1 w fazie powierzchniowej.