Ogończyk andyjski (Synallaxis azarae) – gatunek małego ptaka z rodziny garncarzowatych (Furnariidae). Występuje w północno-zachodniej i zachodniej części Ameryki Południowej w Andach od Wenezueli po północną Argentynę. W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN klasyfikowany jest jako gatunek najmniejszej troski (LC, ).
Systematyka Takson ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał francuski przyrodnik Alcide d’Orbigny w 1838 roku w 36. zeszycie Voyage dans l’Amérique Méridionale (le Brésil, la République Orientale de l’Uruguay, la République Argentine, la Patagonie, la République du Chili, la République de Bolivia, la République du Pérou), exécuté pendant les années 1826, 1827, 1828, 1829, 1830, 1831, 1832 et 1833. Autor nadał mu nazwę Synallaxis Azarae, a jako miejsce typowe podał Boliwię, co Hellmayr uściślił w 1925 roku do „Carcuata, Yungas”. Badania molekularne wykazały, że ogończyk andyjski jest najbliżej spokrewniony z ogończykiem inkaskim (Synallaxis courseni). Obecnie wyróżnia się dziewięć podgatunków: S. a. elegantior Sclater, P.L., 1862 (ogończyk nadobny), S. a. media Chapman, 1914, S. a. ochracea Zimmer, J.T., 1936, S. a. fruticicola Taczanowski, 1880, S. a. infumata Zimmer, J.T., 1925, S. a. urubambae Zimmer, J.T., 1935, S. a. azarae D’Orbigny, 1838 (ogończyk andyjski), S.